از ظاهر ماده ۱۱۱۰ ق . م  که به این ترتیب عنوان می شود که : ((در ایام عده وفات، مخارج زندگی زوجه عندالمطالبه از اموال اقاربی که پرداخت نفقه به عهده آنان است (درصورت عدم پرداخت) تامین می گردد. )) چنین بر می آید که زوجه در عده وفات شوهر خود که چهار ماه و ده روز است ، مستحق دریافت نفقه نیست زیرا با فوت شوهر رابطه زوجیت منحل شده و زوج تکلیفی به پرداخت نفقه آینده زوجه ندارد ، به ویژه اینکه اموال شوهر بعد از فوت متعلق حق ورثه قرار می گیرد ، و حکم به پرداخت نفقه ثابت نشده و بر ذمه متوفی مغایر حق وراث بوده و محتاج نص است ، البته به نظر می رسد آنجه مشهور فقها و ظاهر قانون مدنی نفی نموده است استحقاق زوجه جهت دریافت نفقه از اصل ترکه است و پرداخت نفقه از سهم الارث جنین بلا اشکال است و تا وضع حمل به وی نفقه پرداخت می شود و پس از وضع حمل دیگر به وی نفقه ای پرداخت نمی شود مگر اینکه زن نیازمند باشد که در این صورت تحت عنوان نفقه اقارب می تواند به اقاربی که پرداخت نفقه برآنها واجب است مراجعه نماید.